عماد افروغ، عضو ارشد اصولگرایان مستقل گفت: بدون تردید انجام وظیفه نظارتی مجلس تا حدودی در گرو وجود یک روحیه نقاد و یک نقد از درون مجلس است.
به گزارش خبرنگار پارلمانی مهر، عماد افروغ، نماینده تهران، در نطق پیش از دستور خود در جلسه علنی امروز مجلس شورای اسلامی با بیان این مطلب اظهار داشت: همگان به یاد داریم که مجلس هفتم در فضایی مملو از آرزوهای دیرینه دینی، اخلاقی، انقلابی، تحولخواهی، عدالتطلبی، سادهزیستی و صداقتمحوری، در بستری از نقادی و انبساط روشنفکری، در رجعت به آرمانها و اندیشههای اصیل انقلاب اسلامی و امام راحل(ره) شکل گرفت.
وی افزود: مردم خسته و بیزار از مناقشات بیثمر، ناسازگار و ناهمخوان با هویت تاریخی و با نیازها و حقوق واقعی و جامع خود، و منزجر از نگرشهای ماکیاولیستی و حضور پیدرپی گفتمانهای کلیشهای و غربیِ اقتصادزده و سیاستزده، غیرفرهنگی، یکسویه و شتابان، و نیز مشاهده رفتارهای کودکانه، احساسی و شالودهشکنانه برخی از رجال سیاسی در قالب تحصنها، نامهنگاریها، استعفاهای دستهجمعی، شعار تغییر قانون اساسی و برگزاری رفراندوم، به کسانی رأی دادند که حقیقتگرایانه و در قالب گفتمان انقلاب اسلامی، دو وظیفه تقنینی و نظارتی را در راستای تحقق بخشیدن به نیازها و حقوق همهجانبه آنان بهخوبی ادا کنند.
این عضو ارشد اصولگرایان مستقل ادامه داد: آنان بهطور طبیعی توقع سلامت و پاکی، قناعت و سادهزیستی، شجاعت و مقاومت، استقلال رأی و عدم ورود در بازیها و لابیهای بیحاصل سیاسی و اقتصادی حقیقتسوز، فهم عمیق و جامعهنگری در مسائل را از نمایندگان خود داشتهاند.
افروغ یادآور شد: بهطور قطع ملت شریف ایران بیش از آنکه به ما رأی داده باشند، به این آرمانها و شعارها رأی دادهاند و با کسی نیز عقد اخوت نبستهاند. اصولگرایی حقیقی که محصور در این فراکسیون و آن فراکسیون نیست، به کسی اطلاق میشود که عملاً پایبند به این شعارها و آرمانهای متعالی باشد. اما بگذارید ملاکها، معیارها و سنجشهای برخاسته از این معیارها با ما سخن بگویند.
این نماینده تهران خاطرنشان کرد: بگذارید مردم از نزدیک ببینند و داوری کنند که آیا مجلس در تحقق آرمانهای آنان موفق بوده است یا خیر. بگذارید پردهها کنار رود و مردم از سلامت نفس، سادهزیستی، قناعت و نظارت حقطلبانه نمایندگان خود مطمئن شوند. بگذارید به دور از فضای سنگین و ریزش همهجانبه مصلحت و مصلحتاندیشیهای کاذب و جناحی، حقایق در قالب نقدی شفاف آشکار شود و عشق و علاقه مردم نسبت به نمایندگان اصولگرای خود دوچندان شود.
رئیس سابق کمیسیون فرهنگی مجلس تصریح کرد: همواره از برخوردها و بازگشت برخی از صاحبمنصبان سیاسی سالهای گذشته نگرانیم و در این زمینه به مردم هشدار میدهیم و حتی با نقادیهای حقطلبانه برخی از نمایندگان اصولگرا با انگهایی از قبیل همسویی با رقیب، ریختن آب در آسیاب دشمن، به مصلحت نبودن و غیره مقابله میکنیم و بدینوسیله و تا حدودی با تغافل از مسئولیتهای حال و گذشته خود، فرافکنی میکنیم.
وی گفت: بنده نیز در این نگرانی با شما همعقیدهام و اگر به یاد داشته باشید، در اولین نطق خود از این دسته از افراد به عنوان «اباحهگرایان دولتی» یاد کردهام؛ اما اولاً این نوع ارزیابیها، با همه اهمیتشان، ثانوی، بالعرض و غیرماهوی و تا حدودی سلبی است و طبعاً ما را از ارزیابیهای دقیق و ایجابی موضوع، عطف به ملاکهای اصلی، یعنی ارزیابی مربوط به انجام مسئولیتها و وظایف خود، بازمیدارد. ثانیاً، از باب یادآوری، آیا هیچگاه از ریشههای پیدایش این جریان پرسیدهاید؟ آیا در ظهور این جریان و ریشههای آن، درباره نقش خود به کنکاش نشستهاید؟ آیا به نظر شما اگر عملگرایی مفرط، البته غالباً بدون توجیهات دینی و در قالب مدیریت علمی پس از جنگ، و برخی فاصلهگیریها از آرمانها و حقایق تعریفشده انقلاب اسلامی از یک سو، و سکوت، توجیه، تطهیر و حتی تقدیس شما از سوی دیگر نبود، نوبت به این گفتمان میرسید؟
افروغ خاطرنشان کرد: ای کاش بازگشت به گذشته و نمایش اتفاقات، فراز و فرودها، گلایهها، خوندل خوردنها و رؤیت مواضع گروهها و جریانهای مختلف سیاسی میسور بود تا بهراحتی نتوانیم با غفلت از حافظه تاریخی مردم و با ناآگاه پنداشتن آنان تغییر موضع دهیم؛ هرچند اسناد و مدارک به حد کافی گویای بسیاری از حقایق تاریخیاند. آیا هماکنون و در شرایط نسبتاً مشابه، به این گستره عملگرایی با توجیهات دینی و سکوت مصلحتاندیشانه و رفتارهای یکجانبه و مغایر با حقوق همهجانبه و جامع مردم، ظاهرگرایی و مخالفت با آزاداندیشی و محتواگرایی، تداوم فرمالیسم در علم، اغواگری و تصویرسازی کاذب از واقعیات، توهمگرایی و سمبولیسم رفتاری، بسط جمود و قشریگری و عوامزدگی و ایجاد فضای عمومی خودسانسوری و محدودکننده حس آزادی و شجاعت بیان آزادانه اندیشه و تقویتکننده روحیه ستایش، مداهنه و تملق دامن نمیزنید؟ و آیا این شما نیستید که بر سر شاخ نشسته و بن میبرید؟ باز هم تغافل؟!
این نماینده اصولگرای مجلس هفتم با تأکید بر اینکه «من اصلاح شما را به تباه ساختن خویش جایز نمیشمارم»، یادآور شد: آیا زیبنده مجلس، بهماهو مجلس، است که اسیر نگاههای ذرهای و جزئینگر شود و در فقدان یک نگاه ساختاری و فرآیندی، زمینه را برای گفتمانهایی فراهم کند که هیچ سنخیتی با انقلاب، فرهنگ و تاریخ این زاد و بوم ندارد؟ چرا نباید از فرصت بهدستآمده در جهت بسط و نشر نقد درونگفتمانی کمال بهره را برد؟ اتفاقاً وظیفه ما در حاکمیت، بیش از قوای دیگر، به نظارت و نقادی نزدیک است.
وی افزود: آیا عدم توجه گسترده به این وظیفه، در نهایت بیتوجهی به وظیفه اصلی و جفا در حق مردم نیست؟ آیا زمینهسازی برای تعاملگرایی یکسویه و ایجاد دولتگرایی پارلمانی، بهویژه در بخش نظارتی، زمینهسازی برای غلبه گفتمانهایی نیست که هماکنون ما را از آن میترسانید؟ آیا میتوان با ادامه برخی رفتارهای ناموجه و با لاپوشانی و عدم آگاهی مردم، با هر عمل و توجیهی، جلوی این رخداد را گرفت؟
نماینده مردم تهران در مجلس در ادامه سخنان خود، با بیان اینکه «آینه چو روی تو بنمود راست، خود شکن، آینه شکستن خطاست»، اظهار داشت: بدون تردید انجام وظیفه نظارتی مجلس تا حدودی در گرو وجود یک روحیه نقاد و یک نقد از درون مجلس است. مجلس هفتم تاکنون چند جلسه غیرعلنی را به ارزیابی عملکرد تقنینی و نظارتی خود و استفاده از نقادیها، راهحلها و پیشنهادات نمایندگان اختصاص داده است.
افروغ خاطرنشان کرد: متأسفانه محدود کردن تذکر نمایندگان، بنا به تفسیری خاص، به نحوه اداره جلسه، نه تنها به بسط وظیفه نمایندگی در جامعه کمک نکرده است، بلکه عملاً و احتمالاً به نام هدر ندادن وقت و اداره قاطعانه مجلس، نمایندگان را از منش نقد از درون نیز محروم کرده است. داوری بنده این است که به دلیل عدم ایفای نقش نظارتی و عدم پاسداشت شأن مجلس از سوی هیأت رئیسه محترم، نظارتها و پیگیریهای نمایندگان و حتی کمیسیونها به ثمر نمینشیند.
این عضو ارشد اصولگرایان مستقل یادآور شد: بیتوجهی دولت به طرح مصوب تسهیل ازدواج جوانان و تقلیل آن به وام ازدواج و غفلت از مواد چندگانه آن، بهویژه احداث و واگذاری موقت مسکن، عدم ارائه پاسخ به گزارش مکتوب کمیسیون فرهنگی درباره عملکرد سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، بهرغم یادداشت به رئیسجمهور محترم، غیرقانونی بودن آییننامه ساماندهی فعالیت سایتهای اینترنتی از سوی دولت و نادیده انگاشتن نقش قوه قضائیه و حتی مجلس در تصویب آن و در سطح کلان، رواج بیاخلاقی و ماکیاولیسم مذهبی یا استفاده ابزاری از دین، از جمله موارد فرهنگی این نظارتهای بیثمر است.
افروغ گفت: به هر حال شایسته است که مجلس، حداقل در جلسات داخلی خود، به نقد و ارزیابی تمامی وعدهها و آرمانهایی که از دل آن برخاسته است بپردازد و میزان موفقیت خود را در تمام زمینههای تقنینی و نظارتی مربوط به عرصههای فرهنگی، سیاسی و اقتصادی گزارش دهد. اشتباه نشود؛ منظور حجم کمی مصوبات نیست، بلکه میزان موفقیت و کارایی این مصوبات در جامعه است. برای نمونه، آیا گرانی مهار شده است؟ آیا قدرت خرید مردم افزایش یافته و عدالت اقتصادی مستقر یا در حال استقرار است؟ در این میان، عملکرد اقتصادی مجلس و بهطور خاص در تصویب بودجه و متمم آن چه نقشی در افزایش نقدینگی و تبعات آن داشته است؟ میزان تحقق برنامه پنجساله چهارم در راستای سند چشمانداز در چه وضعیتی قرار دارد؟
این استاد دانشگاه ادامه داد: آیا برنامههای اقتصادی دولت و حتی مجلس در راستای این سند، این برنامه و رئوس سیاستهای ابلاغی اصل ۴۴ از سوی مقام معظم رهبری است؟ مجلس تاکنون در راستای وظایف نظارتی خود چند گزارش فرآیندی در اختیار نمایندگان قرار داده است؟
عضو ارشد اصولگرایان مستقل خاطرنشان کرد: پر واضح است که بنده نیز به فرازها و نقاط قوت مستمر این مجلس در وجه استقلالطلبی و عزتمداری در روابط بینالملل و سیاست خارجی و پرهیز از مناقشات بیثمر و بیبنیاد، همچنین نقاط قوت نظارتی آن، بهطور عمده در دو سال اول، بهویژه جلسات مربوط به رأی اعتماد به دولت نهم، واقفم. اما همانگونه که اشاره شد، بهتدریج این وجه فعال نظارتی پیش پای تعاملگرایی یکسویه رنگ باخته است و طبعاً زنگ خطری را به صدا درآورده است. یک سال باقیمانده از عمر مجلس فرصت خوبی برای این بازنگریها، نقدهای درونگفتمانی و فعال کردن بخش نظارتی آن است. طبعاً یکی از بهترین اشکال کمک به دولت همسو نیز انجام همین وظیفه نظارتی است.
وی با بیان اینکه دو محور دیگر مربوط به سلامت اقتصادی و سادهزیستی نمایندگان و رعایت اخلاق و موازین شرعی در برخوردها و رفتارهای سیاسی است، تصریح کرد: آیا مجلس مراقبتی در خصوص بهرهمندی مستقیم و غیرمستقیم نمایندگان خود از رابطه ساختاری قدرت ـ ثروت و سرمایههای سیاسی، فرهنگی و اقتصادی حاصل از این رابطه و همچنین میزان تنعم آنها از امکانات و امتیازات مختلف نمایندگی به عمل آورده است؟ از ذکر مثالها و موارد صرفنظر میکنم و آن را به وقت دیگری موکول میکنم. همچنین از افشای حقایقی درباره مسببان اصلی جعل شبنامه علیه خود نیز بنا به مصلحت نظام خودداری کرده و آن را به فرصتی دیگر واگذار میکنم.
افروغ اظهار داشت: امیدوارم قوه قضائیه با توجه به فرمایشات اخیر مقام معظم رهبری درباره برخورد با کسانی که به طرق مختلف، از جمله شبنامه، پیامهای کوتاه، سایتها، وبلاگها و… مبادرت به هتک حرمت و حیثیت افراد میکنند، در مقایسه با گذشته اقدام جدیتر و قاطعتری انجام دهد و بتواند با همکاری نهادهای ذیربط، ریشه این مسئله غیراخلاقی را بخشکاند و زمینه را برای رویاروییها و رقابتهای سالم، اخلاقی و جوانمردانه فراهم کند.
عضو ارشد اصولگرایان مستقل گفت: البته جای این سؤال باقی است که چرا دولت، با وجود آییننامه مربوط به انضباط سایتهای اطلاعرسانی مصوب خود، نسبت به سایتهایی که ظاهراً بهگونهای به دولت وصل بوده و همواره به هتک حرمت افراد و زدن انگهایی از قبیل خیانت، نفاق و غیره مبادرت میورزند، برخلاف فیلتر کردن سایتهای دیگر، سکوت اختیار کرده است. بدون تردید پاسخ این سؤال در غیرقانونی بودن همان آییننامه مستتر است.
رئیس سابق کمیسیون فرهنگی مجلس افزود: آیا زیبنده مجلس اصولگراست که یکی از نمایندگان بهاصطلاح اصولگرای آن، در همسویی با یکی از سایتهای دولتی، علیه یکی دیگر از نمایندگان اصولگرا به انواع هتک حرمت و حیثیت و بهکارگیری الفاظی از قبیل «ملحد»، «ضد ولایت فقیه»، «اظهارات گستاخانه» و امثال آن مبادرت کند و احتمالاً از پاداشهایی نیز برخوردار شود و موجب خوشحالی و مسرت زایدالوصف برخی از همجناحیهای خود شود، اما با او هیچ برخوردی صورت نگیرد؟
وی ادامه داد: خدایا! کرامت و عزت مؤمنانه به ما میگوید سکوت، اما این بیحرمتیها و ریاکاریها به ما میگوید فریاد. به کجا میرویم؟ چرا در اعمال خود بازنگری نمیکنیم؟ چرا مدام فرافکنی میکنیم؟ خود را اهل مصلحت و طرفدار نظام میدانیم و دیگران را متهم به نادیده انگاشتن مصالح نظام میکنیم و عملاً مصالح جناحی را با مصالح نظام خلط میکنیم؟ چرا واقعیتها را نمیبینیم؟ اگر نمایندهای سالم و سادهزیست بود و ندای حقگرایانه و انقلابی سر داد و خود را برکنار از هرگونه برخورداریهای غیرمتعارف طبیعی و غیرطبیعی نشان داد، به صرف نقد، متهم به مصلحتسوزی، الحاد و ضدیت با ولایت فقیه میشود و حقیقتسوزان، منفعتطلبان و هتاکان، مؤمن، طرفدار ولایت فقیه و مصداق حقیقت و صواب معرفی میشوند؛ غافل از اینکه به تعبیر استاد شهید مرتضی مطهری، «اسلام در ذات خود یک حقیقت است، نه یک مصلحت.»
این نماینده مردم تهران در مجلس هفتم گفت: ره به کدام سوی میبریم؟ برادران و سروران اصولگرا! با شما بر سر اصول و آرمانها پیمان بستهایم و تاکنون نیز بر سر این پیمان بودهایم و عهد نشکستهایم. اما از ما نخواهید به دلیل مصلحتسنجیهای کاذب جناحی یا عدم بهرهبرداری سیاسی جناحهای رقیب، در برابر عهدشکنیها و سیاستها و رفتارهای غیراصولگرایانه برخی از بهاصطلاح اصولگرایان سکوت اختیار کنیم؛ چرا که اصولگرایی با اصولگرایان تعریف نمیشود. تا زمانی که بر سر عهد و پیمان باشید، خاک پای شما توتیای چشم ماست؛ در غیر این صورت، نهتنها با شما نخواهیم بود، بلکه با تمام قامت در برابر شما خواهیم ایستاد.
وی در پایان نطق پیش از دستور خود چنین گفت: خدایا! ندای حقطلبانه و عزت مؤمنانه مرا از گزند مصانعه و مداهنه، مصلحتهای حقیقتسوز و توجیهات ناروا، جمود و فشارهای کور و متعصبانه، تحریکات عوامانه و فضاهای ریاکارانه، تهدیدها و تطمیعهای اصحاب قدرت، تملقهای دروغین و ستایشهای از یادبرنده، مصون و محفوظ بدار. خدایا! مرا از موهبت دردهای بزرگ و شیرین انجام وظیفه در راه اعتلای اسلام، انقلاب و جمهوری اسلامی بهرهمند فرما.
این خبر 9 مرداد 1386 با شماره خبر 526717 منتشر شد.
منو
منو