یک جامعهشناس با تأکید بر اینکه حالات معنوی انسان مظهری از شادی و نشاط است، گفت: باید مفهوم شادی در اسلام از منظر قرآن، سنت، فلسفه و عرفان بررسی شود و غم و شادی را به مباحث فلسفی و عرفانی پیوند زد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری مهر، عماد افروغ، جامعهشناس و عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، با اشاره به موضوع شادی در اسلام اظهار داشت: شادی در اسلام مقولهای کاملاً هنجاری است و حالات معنوی و عرفانی انسان خود مظهری از شادی به شمار میآید. باید بررسی کنیم کسانی که در اسلام بهصورت عمیق تأمل کردهاند، چه برداشتی از مفهوم شاد بودن داشتهاند.
وی افزود: به نظر من، در اسلام هم بهصورت مستقیم بر برخی شادیها تأکید شده و هم بهصورت غیرمستقیم، شادی در سکون و آرامش درونی انسان نهفته است. بسیاری از شرقشناسان و کسانی که به مفهوم خرد جاودان باور دارند نیز به این مسئله توجه کردهاند. حتی در پس گریههایی که در برخی مراسم دینی ما وجود دارد، نوعی شادی و آرامش معنوی نهفته است.
افروغ با اشاره به ضرورت توجه به سیاستگذاری فرهنگی در حوزه شادی و نشاط اجتماعی گفت: در حال حاضر بر فعالیتهای صداوسیما شورای سیاستگذاری و نظارتی وجود ندارد، در حالی که چنین شورایی باید تشکیل شود و میتواند منتخب ولیفقیه باشد.
وی ادامه داد: اعضای این شورا باید از میان کارشناسان، نظریهپردازان حوزوی و دانشگاهی انتخاب شوند تا درباره مسائل اصلی فرهنگی تحقیق کنند. البته این افراد نباید تنها به تحقیق بسنده کنند، بلکه باید نتایج پژوهشها را به سیاست تبدیل کرده و زمینه اجرای آن را فراهم آورند.
این جامعهشناس با بیان اینکه چنین پیشنهادی در مجلس هفتم مطرح شده و در مجلس هشتم نیز پیگیری شده است، اظهار داشت: نوعی ناهماهنگی و سیاست صبر و انتظار در این زمینه وجود دارد؛ اینکه چه تهیهکنندهای چه برنامهای پیشنهاد دهد و چه نتیجهای از آن حاصل شود، نمیتواند مبنای مناسبی برای سیاستگذاری فرهنگی باشد.
افروغ با تأکید بر ضرورت انجام پژوهش درباره مفهوم شادی در اسلام تصریح کرد: باید شادی از منظر قرآن، سنت، فلسفه و عرفان بررسی شود. زمانی در مراسم عزاداری، صرفاً تصاویری از سینهزنی و در مراسم شادی، تصاویری از دست زدن پخش میشد و برنامهریزی عمیقی پشت این موضوع وجود نداشت؛ اما این سطح از مواجهه نمیتواند سطح مطلوبی باشد.
وی افزود: باید معرفت مردم در قالبی که هنرمندان تشخیص میدهند، به شکل یک خوراک فکری مناسب در اختیار جامعه قرار گیرد و نباید به گونهای برخورد شود که گویی اسلام درباره غم و شادی، برنامه، دیدگاه و مبنای نظری ندارد.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در پایان خاطرنشان کرد: هم غم و هم شادی باید انسان را به یاد خداوند بیندازد، معرفت او را ارتقا دهد و این معرفت در اخلاق و رفتار اجتماعی او نمود پیدا کند. بنابراین باید غم و شادی را به مباحث فلسفی و عرفانی پیوند زد و نوع مواجهه ما با این دو مقوله، فارغ از دغدغهها و دلمشغولیهای عمیق انسانی نباشد؛ موضوعی که نیازمند تحقیق، بررسی و مطالعات گسترده است.
این خبر 25 آذر ۱۳۸۷با شماره خبر 801209 منتشر شد.
منو
منو