کتاب «مناسبات جامعهشناسی و حدیث(مجموعه بحثها و گفتگوها)» به کوشش محمدرضا ضمیری از سوی موسسه علمی – فرهنگی دارالحدیث چاپ و منتشر شد.
به گزارش گروه دین و اندیشه خبرگزاری مهر، این اثر مجموعهای از گفتوگوهای چند تن از صاحبنظران حوزه و دانشگاه است که به پرسشهایی چون «آیا ارتباطی میان احادیث اجتماعی و جامعهشناسی وجود دارد؟» و «انواع روابط و مناسباتی که میان جامعهشناسی و احادیث اجتماعی وجود دارد، کدام است؟» پاسخ میدهند.
استادان و پژوهشگران با رویکردهای مختلف به پرسشهای یادشده پاسخ دادهاند و حاصل این گفتوگوها در قالب کتابی ۲۴۰ صفحهای منتشر شده است.
این مجموعه شامل بحثها و گفتوگوها با دكتر حسين كچويان، دكتر عماد افروغ، دكتر مسعود گلچين، احمد رجبزاده، حجتالاسلام حميد پارسانيا، غلامعباس توسلى، حجتالاسلام علىاكبر ميرسپاه، دكتر عليرضا شجاعى زند، غلامرضا صديق اورعى؛ رحمتاللّه صديقسروستانى، دكتر مهدى گُلشنى، حجتالاسلام سيدمحمد ثقفى و گفتگو با حجتالاسلام سيد حسين شرفالدين است.
بر اساس این گزارش، طی چند دهه اخیر، میان مسلمانان نسبت به جامعهشناسی، دو گرایش نوین پدید آمده است: یکی جامعهشناسی بومی و دیگری جامعهشناسی اسلامی. این دو گرایش با رویکردی انتقادی نسبت به وضعیت موجود جامعهشناسی شکل گرفتهاند.
گرایش نخست درصدد هدایت جامعهشناسی به شناخت مسائل و چالشهای موجود و یافتن راهحلهای مناسب با ساختارها و شرایط اجتماعی و فرهنگی جوامع اسلامی است.
گرایش دوم نیز بر بهرهگیری از آموزههای هستیشناسانه و انسانشناسانه در مبانی و روشهای جامعهشناسی تأکید دارد و بر این باور است که بنیانگذاران این علم، آگاهانه یا ناآگاهانه، با رویکردی ایدئولوژیک به شرح و بسط قواعد جامعهشناسی همت گماشتهاند و با تغییر این رویکردها و استفاده از نگرشهای اسلامی در ساحت انسان و هستی، میتوان به گزارهها و قواعد دیگری در جامعهشناسی دست یافت.
این خبر 2 بهمن 1384 با شماره خبر 280448 منتشر شد.