عماد افروغ با تأکید بر ضرورت نقد و نقادی در نظام جمهوری اسلامی، از مواضع اخیر رهبر معظم انقلاب در حمایت از نقد منصفانه تقدیر کرد و گفت: بخشی از ضعفها، کاستیها و اختلالات جامعه، معلول وحدتهای صوری و پنهان کردن تعارضها و ستیزهای مثبت و اساسی است.
به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری مهر، عماد افروغ، نماینده مردم تهران در مجلس هفتم، در نطق پیش از دستور جلسه علنی امروز مجلس، نسبت به کسانی که نقد و نقادی را برنمیتابند و نیز مصلحتاندیشیهایی که در برابر نقد صورت میگیرد، واکنش نشان داد.
وی در آغاز سخنان خود از مواضع اخیر رهبر معظم انقلاب و جنبش عدالتخواه دانشجویی در پایبندی به آرمانها و پیمانهای خود تجلیل کرد.
افروغ اظهار داشت: سلام و درود خدا بر منش و روش حقیقتجویانه ولیامر مسلمین و جنبش عدالتخواه دانشجویی که در سالهای اخیر هم در شکلگیری جریان نوظهور حقیقتگرایی و اصولگرایی نقشآفرین بودند و هم با وجود فشارها، موفقیتهای سیاسی، ناملایمات، مصلحتاندیشیهای کاذب، وادادگیها، سکوتها، رخوتها و توجیهات ناروا، بر عهد و پیمان خود استوار ماندند و گامی به عقب برنداشتند.
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با اشاره به دیدار اخیر رهبر معظم انقلاب با تشکلهای دانشجویی گفت: مقام معظم رهبری در این دیدار و در پاسخ به سؤال یکی از دانشجویان شجاع و بصیر، باب تازهای در تعامل رهبر و امت گشودند و فضای سیاسی کشور را از سکوتهای دردناک، رخوت پنهان، ریا و تملق روزافزون، انسداد لطیف و پیچیده، انفعال در محتوا با ظاهری تهاجمی و مصلحتگرایی شتابزده و فراگیر نجات دادند.
عضو ارشد فراکسیون اصولگرایان مستقل مجلس افزود: بدون تردید این موضع دقیق و حکیمانه رهبر معظم انقلاب، هرچند ممکن است با مقاومت یا توجیهاتی روبهرو شود، اما همچون سیلی خروشان، موانع کاذب را درهم خواهد شکست و دریچهای تازه برای مدیریت کشور در توجه به نقد و صاحبان نقد خواهد گشود.
نماینده مردم تهران ادامه داد: به راستی در دفاع از انقلاب اسلامی و دستاوردهای جمهوری اسلامی، کدام گروه مطلوب جامعه و تحققبخش اهداف انقلاب هستند؛ کسانی که با اتکا به مبانی انقلاب اسلامی، عقلانیت و بهرهگیری از تجارب ارزشمند بشری، به نقد درونگفتمانی برنامهها و عملکردها میپردازند و راهحل ارائه میکنند یا کسانی که بنا به هر دلیلی، چه از سر ناآگاهی، چه از سر ارادت، چه از سر دنیاطلبی و چه از سر عناد، به سکوت، توجیه و حتی تطهیر عملکردهای نادرست روی میآورند؟
وی افزود: جامعهای بیدار و پویا به کسانی نیاز دارد که از دفاعی معقول برخوردار باشند و سره را از ناسره تشخیص دهند، نه افرادی که صرفاً با انگیزههای احساسی و عاطفی به دفاع از عملکردها میپردازند.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: درد آنجا دوچندان میشود که توجیهکنندگان، خود را به اخلاق مسلح میکنند و با انواع اتهامهای اخلاقی و اجتماعی، که البته شائبه قدرتطلبی نیز درباره برخی از آنان وجود دارد، میکوشند با تحریک احساسات مذهبی مردم، منتقدان را از صحنه خارج کنند.
وی افزود: برخی از صاحبان قدرت در سطوح مختلف نیز متناسب با گفتمان غالب و با استفاده از امکانات و فرصتهای خود، منتقدان را در برابر تودههای هوادار قرار داده و آنان را با انواع برچسبها مواجه میکنند.
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس ادامه داد: درست است که جمهوری اسلامی بر پایه مخالفت با جدایی دین و اخلاق از سیاست و در تقابل با سکولاریسم شکل گرفته و بر همراهی دین، اخلاق و سیاست تأکید دارد، اما خطری که این نظام را تهدید میکند، سیاسی شدن دین و اخلاق، ابزارگرایی دینی یا به تعبیر دیگر ماکیاولیسم مذهبی است. پرسش اینجاست که کدامیک مخربتر است؛ ماکیاولیسم سکولار یا ماکیاولیسم مذهبی؟
این جامعهشناس و صاحبنظر مسائل سیاسی و اجتماعی گفت: چگونه میتوان خواستار پیوند اخلاق و سیاست، همراه با حفظ جهتگیری دینی و اخلاقی آن بود؟ آیا راهی جز نقد بر پایه معیارهای دینی و اخلاقی وجود دارد؟ به راستی این عبارت منسوب به امام خمینی(ره) که «نقد و حتی تخطئه از الطاف خفیه الهی است»، بر چه پیشفرضهای هستیشناختی و چه منظومهای از دلالتها استوار است؟
افروغ تأکید کرد: آیا میتوان فواید و نتایج حاصل از نقد و تخطئه را از راههای دیگری به دست آورد؟ اگر نقد ترجمان مصاف حق و باطل در عالیترین سطح خود باشد، چگونه میتوان بدون این رویارویی حقطلبانه، پرده از زشتیها و ضعفها برداشت؟
وی یادآور شد: حتی اگر نقد بر مبانی باطل استوار باشد، باز هم گامی در جهت آشکارتر شدن موضع حق است که باطل آن را به مبارزه طلبیده است. اصولاً چه فواید فردی و اجتماعی بر نقد مترتب است؟ وفاق بیش از حد، چه زمانی بوی نفاق میدهد؟ آیا بخشی از ضعفها، کاستیها و اختلالات جامعه، معلول وحدتهای صوری و پنهان کردن تعارضها و ستیزهای مثبت و اساسی نیست؟
نماینده مردم تهران در پایان اظهار داشت: سخن آخر اینکه، چرا نقد و تخطئه از الطاف خفیه الهی دانسته شده است؟ خفیه بودن این الطاف الهی به چه چیزی بازمیگردد؛ به نابردباری ما، به عدم شناخت ما از کارکردها و فواید نقد، به نسبت آن با حقیقت یا به ضرورتهای نهفته در این عالم؟
این خبر 24 مهر 1386 با شماره خبر 568997 منتشر شد.
منو
منو