استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با اشاره به ویژگی‌های فکری مرحوم عماد افروغ گفت: ایشان حساسیت فوق‌العاده‌ای برای جامعه ایران، به‌خصوص در بُعد قدرت سیاسی، قائل بود؛ قدرتی که در حوزه عمومی خود را نمایان می‌ساخت و شخصاً معتقدم مسئله کانونی و محوری دکتر افروغ، قدرت سیاسی بود.
به گزارش خبرگزاری مهر، در ابتدای برنامه رادیویی «سوفیا» به مناسبت درگذشت عماد افروغ، مدرس، نویسنده و پژوهشگر فلسفه، گفت‌وگویی با عبدالرحمن حسنی‌فر، استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، انجام شد.
حسنی‌فر در این گفت‌وگو به تشریح ویژگی‌های فکری مرحوم عماد افروغ پرداخت و گفت: ایشان برهه‌ای وارد کنشگری سیاسی شد، ولی این کنشگری سیاسی استمرار نداشت. عماد افروغ فردی فرزانه، خصوصاً در شرایطی که جامعه دچار وضعیتی سخت گرفتار آمده و تشخیص راه درست و نادرست به سختی میسر است، بود.
وی افزود: هر یک از ما در رفتارهای اجتماعی و زندگی شخصی یک‌سری امور را انجام می‌دهیم و راه درست و نادرست را تشخیص می‌دهیم، ولی در زمینه عمومی، مواضع و رفتارهایی اتخاذ می‌شود که برای الگودهی به جامعه حتماً باید صحیح و درست گزینش شود. در این راستا، شخصاً ارادت خاصی به شخص دکتر افروغ داشته و دارم. ایشان برای جامعه ایرانی انسانی مفید و دارای خیر و برکات فراوان بود؛ چنان‌که در چند حوزه از برجستگی خاصی برخوردار بود و طبیعتاً مطالعات آکادمیک و دانشگاهی او در شکل‌دهی شخصیت علمی‌اش مؤثر بود.
حسنی‌فر ابعاد دیگر شخصیت مرحوم افروغ را نیز دارای ویژگی‌هایی خاص برشمرد و تصریح کرد: ایشان حساسیت فوق‌العاده‌ای برای جامعه ایران، به‌خصوص در بُعد قدرت سیاسی، قائل بود؛ قدرتی که در حوزه عمومی خود را نمایان می‌ساخت و شخصاً معتقدم مسئله کانونی و محوری دکتر افروغ، قدرت سیاسی بود.
وی با اشاره به نقد مشفقانه، دلسوزانه و مصلحانه‌ای که مرحوم افروغ سرلوحه کار خود قرار داده بود، تصریح کرد: ایشان از چنین بعدی وارد گفت‌وگوها می‌شد و همواره معتقد بود اگر حوزه قدرت سیاسی اصلاح شود، حوزه جامعه و مردمی نیز رو به صلاح خواهد گذاشت. از دیگر سو، دکتر افروغ در برهه‌ای زمانی وارد کنشگری سیاسی شد، ولی به دلیل ویژگی‌های آن دوران، در عرصه کنشگری عملی در حوزه سیاسی استمرار نداشت و می‌توان این‌گونه تعبیر کرد که عموماً در حوزه نظرورزی وارد شد.
حسنی‌فر با اشاره به تألیف اخیر عماد افروغ در زمینه «نظر و عمل» گفت: ایشان در دوران دانشجویی استاد راهنمای بنده بودند و در زمینه بحث نظر و عمل دغدغه‌مند بودند تا دریابند نظر چگونه می‌تواند به حوزه عمل کمک کند. مرحوم افروغ حوزه نظر و عمل را جدا از یکدیگر نمی‌دانست و همواره نسبت به دوگانه‌های شکل‌گرفته در جامعه تأکید داشت و به تعبیری، اگر وارد حوزه نظرورزی و انتقاد مصلحانه شد، از جرأت، صداقت، جسارت و توانایی علمی برخوردار بود.
وی ادامه داد: مرحوم افروغ می‌گفت باید نیاز را از بخش داغ جامعه دریافت کرده و آن را به حوزه فکر و نظر سوق دهیم تا در نهایت موضوعی علمی از آن استخراج کرده و دست به نظرورزی بزنیم.
حسنی‌فر در بخشی دیگر از سخنان خود در رادیو گفت‌وگو به دو مفهوم عدالت‌محوری و حق‌طلبی اشاره کرد که در نظریه‌های دکتر افروغ مستتر بود؛ این دو مفهوم از آموزه‌های شیعی برآمده و با تاریخ و فرهنگ ایران‌زمین سرشته است.
وی خاطرنشان کرد: دکتر افروغ در همین مسیر حرکت کرد که گواه آموزه‌های اسلامی، قرآنی، شیعی و تعالیم حضرت امیر(ع) است و فرهنگ و تاریخ ایرانی هم در آن برجسته است.
این خبر 9 اردیبهشت 1402 با شماره خبر 5766265 منتشر شد.
منو
منو