نگاه ادیان ابراهیمی، از جمله اسلام، به جهان، نگاهی رئالیستی است و از این جهت با رئالیسم انتقادی وجه اشتراکی می‌یابد. به باور کسانی مانند مک‌گراث، رئالیسم انتقادی حوزه‌های مهم و مختلفی را پوشش می‌دهد که یکی از آن‌ها «حوزه الهیات» است. چرخش بسکار از «طبیعت‌گرایی» به سمت «معنویت‌گرایی»، اگرچه دور از انتظار و با سنت متداول غرب مدرن بیگانه بوده است، امکان‌ها و ظرفیت‌های زیادی را برای بحث درباره خداشناسی و دین‌شناسی آشکار می‌کند. مرحوم عماد افروغ با درک این ظرفیت‌ها، به سراغ شرح جایگاه خدا و دین در اندیشه دیالکتیکی روی بسکار می‌رود که در ادامه، به برخی از آن‌ها به‌صورت اجمالی اشاره می‌کنیم.