عماد افروغ معتقد است: هرچند نقد خوب، نقد مستدل و روشمند است و نیاز به مصلح بودن ناقد ندارد، اما به لحاظ اجتماعی هرچه ناقد دلسوزتر و اصلاح‌گرتر باشد، نفوذ نقد او بیشتر می‌شود و اثر اجتماعی بیشتری دارد؛ در غیر این صورت، نقد به امری بی‌اثر و بی‌ثمر تبدیل می‌شود.