وقتی بحث فراگیر را مطرح می‌کنیم، به این معنا است که سیاست رفاهی باید کل اقشار و گروه‌های اجتماعی را به طور یکسان در بر بگیرد. از سوی دیگر گفتمان رفاهی فراگیر باید به گونه‌ای طراحی شود که مفهوم تبعیض مثبت را نیز در بر بگیرد. منظور آن است که این گفتمان با عطف به حقوق اجتماعی شهروندی به گونه‌ای که به طور خاص حق معیشت و سلامت را هم در بر بگیرد در دستور کار قرار داشته باشد. بنابراین در اینجا نباید فرد، گروه یا قشری را از قلم بیندازیم و باید تمام آحادی که شهروند محسوب می‌شوند از سیاست‌های مرتبط و متناسب با حقوق شهروندی برخوردار شوند.

نکته دوم آنکه در طول تاریخ ممکن است عده‌ای متأسفانه مشمول تبعیض منفی قرار گرفته باشند. یعنی این حق به آنها اعطا نشده باشد و ممکن است حقی از آنها تضییع شده باشد. اساساً چنین سابقه تاریخی‌ای باعث به وجود آمدن مفهومی به نام تبعیض مثبت شد. به این معنا که باید نگاه ویژه‌ای به افرادی داشت که مورد تبعیض منفی واقع شده‌اند؛ چراکه آنها در اثر این موضوع از برخی حقوق خود محروم مانده‌اند.

عماد افروغ در برنامه تلویزیونی «سوره؛ فصل نهج‌البلاغه» با تشریح ارکان فلسفه سیاسی نهج‌البلاغه، عدالت اجتماعی، حقوق متقابل مردم و حکمران و مردمسالاری دینی را از محورهای اساسی این فلسفه دانست و گفت: از نهج‌البلاغه نه تئوکراسی و نه دموکراسی درمی‌آید، بلکه مردمسالاری دینی درمی‌آید.

پیوستگی میان مفاهیم آرمان و اخلاق از جمله نکاتی است که نمی‌توان آن را نادیده انگاشت. در این گفت‌وگو تلاش شده است ضمن پرداختن به ارتباط میان آرمان و اخلاق، توجه ویژه‌ای به مفهوم اخلاق جمعی شود؛ مفهومی که کمتر مورد دقت و تحلیل قرار گرفته و گاه با اخلاق فردی یکسان انگاشته می‌شود. این گفت‌وگو با دکتر عماد افروغ، با محوریت این دو مفهوم، حاوی نکات مهمی درباره مبانی وجودی اخلاق، نسبت اخلاق با شرایط اجتماعی و تاریخی، نقش قدرت و حکمرانی در اخلاقی‌شدن جامعه و ضرورت توجه به عدالت اجتماعی است.